Psie sporty - Flyball, co to takiego ?

Dyscyplina ta powstała pod koniec lat 70. w Kalifornii. Po raz pierwszy Flyball został rozpowszechniony przez Herberta Wagnera, który na zawodach im. Johnniego Carson po raz pierwszy pokazał amerykanom tą ciekawą psią dyscyplinę sportową. W latach 80. sport ten zyskał tak ogromną popularność, że utworzono the North American Flyball Association (NAFA), stanowiącą autorytet w tej dziedzinie. Sport ten uprawia się w drużynach, składających się z czterech psów. Konkurencje polegają na przebiegnięciu psa przez płotki i inne przeszkody do maszyny, która po naciśnięciu łapą (lub w przypadku małych i lekkich psów - całym ciałem) wyrzuca piłkę. Po złapaniu piłki pies jak najszybciej musi wrócić do właściciela. Na torze znajdują się cztery płotki ustawione 3 m od siebie, w tym pierwszy z nich znajduje się w odległości 1.8 m od linii startowej, a ostatni 4.5 m od maszyny wyrzucającej piłkę. Łącznie daje to 15.5 m długości toru. Wysokość przeszkód zależy od wysokości w kłębie najniższego psa w drużynie. Wygrywa ta drużyna, która wykona zadanie poprawnie ( z jak najmniejszą liczbą błędów) i w jak najkrótszym czasie. Obecnie najlepszy wynik w Stanach Zjednoczonych należy do drużyny SpringLoaded z Michigan, w Stanach Zjednoczonych.

Flyball jest dobrym sposobem na zabawę i spalenie energii psów takich jak Border Collie czy teriery. Dobrze sprawdzają się również Whippety, Akity, Alaskan Malmute, Foxhoundy, Cocker Spaniele i mieszańce.

Psie sporty - Agility , co to takiego ?

Agility - jest to kolejny sport kynologiczny, polegający na tym, że pies prowadzony przez swojego przewodnika głosowymi i ruchowymi komendami musi pokonać specjalny tor przeszkód.

Pies musi zaliczyć przeszkody, być prowadzonym po przeszkodach w odpowiedniej kolejności (przewodnicy przed startem mają czas na zapoznanie się z układem toru). Należy zaliczać tzw. strefy kontaktu, np. pies wbiegając na równię pochyłą nie może od razu skoczyć na jej szczyt, ale musi zaliczyć tę strefę (choćby jedną łapą).

Psy oceniane są przez sędziów w kategoriach dostosowanych do wielkości psa. Dla mniejszych psów poprzeczki niżej, dla większych wyżej (kategorie small, medium i large). 


 Rasy dobrze sprawdzające się w tym sporcie to np. Jack Russell Terrier, owczarki belgijskie, szetlandzkie i australijskie, Border Collie, Golden Retriever oraz Labrador Retriever.

Pierwotnie sport ten zyskał popularność jako przerywnik w czasie zawodów jeździeckich.

Przeszkody występujące na parkurze to : slalom, huśtawka, stacjonaty (tzw. hopki), palisada, kładka, stół (nieużywany w Polsce), skok w dal, tunel sztywny oraz rękaw.

Wychowanie psa -Samotny jak pies.

Psy, podobnie jak ludzie, są zwierzętami stadnymi. Rodzina to bezpieczeństwo i gwarancja przetrwania. Odizolowanie od niej, jest dla psa ciężką karą, która w naturze może oznaczać wyrok śmierci. Nic więc dziwnego, że nawet krótka chwila samotności wywołuje u naszego czworonożnego przyjaciela paniczny strach.

W naturze szczenię praktycznie nigdy nie jest same. Jako niedołężne maleństwo, otoczone jest rodzeństwem, do którego może się przytulić. Dorastającymi szczeniętami zajmuje się natomiast opiekunka, czyli wybrana ze stada suczka, która zostaje z podrośniętymi już szczeniętami, podczas gdy reszta stada poluje. Oczywiście niesforne malce biegają i dokazują wokół nory, więc może się im zdarzyć, że nieświadomie oddalą się od bezpiecznego schronienia. Jak tylko zorientują się, że są same instynkt nakazuje im szybki powrót, a jeśli nie wiedzą jak wrócić, wołają na pomoc.
Pies zostający w domu także stara się za nami podążyć, wołając nas, abyśmy wrócili lub próbując samodzielnie sforsować dzielące go od człowieka przeszkody. Stąd najwięcej zniszczeń jest w okolicach drzwi i okien.
Zdarzają się także psy, które ciche na początku, zaczynają hałasować i niszczyć dopiero po pewnym czasie. Oznacza to, że czują się w domu bezpiecznie, ale samotność trwa dla nich zbyt długo. Nudzący się pies, wymyśla sobie różne zajęcia, najczęściej gryzienie i rozszarpywanie znalezionych w domu rzeczy lub szczekanie na przechodzących za drzwiami lub oknem ludzi.

Co robić?

1. Wprowadź rytuał pożegnania i powitania.
Celem ćwiczenia jest nauczenie psa panowania nad swoimi emocjami oraz postrzegania rozstań i powitań, nie jak wielkiego wydarzenia ale jako coś normalnego i codziennego.
Pies jest doskonałym obserwatorem i dobrze wie, jakie czynności poprzedzają twoje wyjście z domu. Jeśli pies próbuje ci w nich przeszkodzić, zignoruj go. Nie patrz się na niego, nie mów do niego, nie dotykaj go. Bądź spokojny i skupiony. Absolutnie nie wolno ci tuż przed wyjściem przytulać psa ani się z nim bawić, ponieważ dasz mu chwilę radości, a zaraz po niej od razu odejdziesz, sprawiając, że psu będzie jeszcze trudniej. Po prostu wyjdź i nawet jeśli pies piszczy za tobą, nie wracaj się do niego.
Nie zostawiaj psa samego od razu na wiele godzin. Ćwicz zostawanie stopniowo, najpierw przez kilka minut tak, aby dać mu możliwość przywyknięcia do nowej sytuacji. Po powrocie nie urządzaj wielkiego przywitania. Jeśli pies skacze na ciebie i szczeka, poczekaj aż się uspokoi i dopiero wtedy się z nim przywitaj.

2. Ogranicz przestrzeń, na której pies zostaje.
Czas twojej nieobecności, pies przeważnie przesypia. Nie ma się z kim bawić, więc nie ma też potrzeby przebywania na dużej przestrzeni. W przypadku, gdy pies ma zaburzone poczucie bezpieczeństwa, może jednak przemierzać mieszkanie w tą i z powrotem, w poszukiwaniu wyjścia, miotać się bez sensu, szczekając i coraz bardziej pobudzając się. Psy zostawione w domu często szczekają lub jeśli są w ogrodzie, ujadają na wszystko co porusza się za ogrodzeniem. Jest to wynik nudy, braku wystarczającej ilości ruchu oraz tego, iż mając problem z samotnością, pies czuje dodatkowo presję pilnowania terytorium na którym przebywa. Żadne z wymienionych zachowań nie sprzyja zdrowiu psychicznemu psa. Dlatego też w przypadku psa, który źle znosi samotność, radzę ograniczyć mu przestrzeń w której zostaje, do jednego pokoju. Jako bezpieczne miejsce wypoczynku doskonale sprawdza się klatka lub transporter. Klatka musi być oczywiście odpowiednio duża, aby pies mógł wstać, obrócić się i wygodnie położyć. Człowiekowi taka klatka często kojarzy się z więzieniem i zniewoleniem, ale dla psa, który i tak większość czasu podczas twojej nieobecności śpi i oszczędza siły na później, skojarzy się z norą, azylem, czyli bezpiecznym miejscem, gdzie nic przykrego go nie spotka. Każdy pies lubi mieć takie miejsce, tylko dla siebie, gdzie może się schować i spokojnie odpocząć. Aby przyzwyczaić psa do klatki potrzebne jest konsekwentne, krok po kroku postępowanie - najlepiej w tym celu zasięgnąć rady trenera. Najważniejsze zalety klatki: pies czuje się w niej bezpiecznie i tym samym mniej się denerwuje, pies nie może w niej niszczyć sprzętów domowych i tym samym nie uczy się złych nawyków. Jest doskonała do uczenia psa czystości w domu.
Nerwowy pies nie powinien też mieć otwartego okna, jeśli wychodzi ono na ruchliwe podwórko. Jeśli pies ma skłonności do pilnowania mieszkania, nie powinien mieć posłania w korytarzu. Najlepsze dla niego będzie miejsce odosobnione, ciche i przytulne, z dala od drzwi wejściowych.

3. Zostaw psu zabawki, które go zajmą.
Na czas twojej nieobecności zostaw psu jego ulubione zabawki i specjalnie przygotowane na tę okazję gryzaki (grube, wołowe kości, suszone uszy, sztuczne gryzaki wypchane smaczkami). Pies powinien mieć dostęp do tych zabawek tylko kiedy jest sam. Zaraz po powrocie, zabieramy je i chowamy do koszyka. Pies powinien je bardzo lubić i traktować jako super nagrodę. Skojarzenie samotności z fajnymi zabawkami, powinno pomóc psu przetrwać czas naszej nieobecności.

4. Zapewnij psu ruch.
Codzienność dla psów w obecnych czasach nie jest zbyt różowa. To najczęściej jedna wielka NUDA. Zapracowani właściciele z niechęcią wychodzą na spacery, szczególnie podczas brzydkiej pogody, a nawet gdy wyjdą już na spacer, nie pilnują podstawowych zasad właściwego wychowania psa. Nawet gdy pies aż kipi energią po 8 godzinach spędzonych samotnie w domu, nie możesz mu pozwolić skakać na siebie, ciągnąć na smyczy, czy biegać bez opamiętania i kontroli.
Najlepszą metodą na zużycie nadmiaru energii są aktywności, które także uczą psa dobrego wychowania. Jeśli jest to spacer, to na smyczy lub dłuższej lince aby pies był zawsze pod kontrolą. Odwiedzaj z psem nowe miejsca. Przejedź się autobusem lub samochodem. Pojedź do parku lub za miasto. Zapisz się z psem na szkolenie lub trening agility. Ruch to zdrowie nie tylko dla psa ale i dla ciebie. Na efekty nie będziesz długo czekać. Dla wyciszenia psa świetne jest bieganie. Pies biegnie koło ciebie, nigdy przed tobą, męczy się, ale także wycisza, ponieważ nie musi gonić ani podejmować żadnych decyzji. Pies zmęczony, zadowolony ze spaceru i nakarmiony po powrocie, zaśnie kamiennym snem.
Zanim więc przyczepisz psu etykietkę „niegrzeczny pies” zastanów się, co robisz dla niego, aby ułatwić mu przystosować się do twojego trybu życia. Ćwicz razem z nim wytrwałość i konsekwencję w działaniu. Spraw aby czas spędzony z psem miał swoją jakość.
Sukces murowany!


Agnieszka Nojszewska
Dobry Pies - Akademia Porozumiewania się ze Zwierzętami
www.dobrypies.pl

Wychowanie Psa - Bliższe i dalsze podróże z psem

Nic tak nie umacnia więzi między psem a jego właścicielem jak wspólne podróże. Mogą to być nie tylko dłuższe wyjazdy wakacyjne ale także o krótkie wycieczki, na które możemy wybrać się w weekend lub po pracy.

Dzięki poznawaniu nowych miejsc, pies socjalizuje się z otoczeniem, uczy się podążania za człowiekiem i przestrzegania zasad i reguł obowiązujących w ludzkim świecie. To świetny sposób na przyspieszenie nauki posłuszeństwa. W nowych miejscach, wokół nieznanych zapachów i sytuacji, pies jest maksymalnie rozproszony. Jeśli w takich warunkach będziemy w stanie nad nim zapanować, możemy być na 99% pewni, że dzięki tym doświadczeniom, pies będzie słuchał się nas w każdym miejscu.

Rutyna dnia codziennego dosięga nie tylko nas ludzi ale także nasze zwierzęta. Jeśli spacerujemy z psem zawsze w te same miejsca, z czasem pies nie musi już patrzeć na nas ani nawet nas się pilnować. Wie dokładnie, gdzie idziemy i co będziemy robić. Pies wie także kiedy spacer dobiega końca i jeśli nie jest nauczony przychodzenia na komendę, z pewnością będzie trzymał się wtedy od nas z daleka. To dlatego psy grzecznie podchodzą do nas podczas spaceru a gdy wołamy je z zamiarem powrotu do domu, udają że nas nie słyszą.

Nowe miejsce, zmusza psa do większej ostrożności a więc do tego, by trzymał się bliżej nas. Nie zakładajmy jednak, że pies będzie szedł przy naszej nodze. W zasięgu smyczy lub linki, będzie on z pewnością bardziej zainteresowany wąchaniem trawy, niż patrzeniem nam w oczy. Nie poddawajmy się. Spędźmy chwilkę na pokazanie psu okolicy, dajmy psu odetchnąć, oswoić się z nowymi warunkami. Dajmy mu załatwić podstawowe potrzeby a potem przy odrobinie konsekwencji i wspomagając się dobrymi smaczkami, z pewnością nawiążemy z nim na nowo kontakt.
Kilka podstawowych zasad w podróży:

• Wychodząc z domu, nawet na krótki spacer, pies powinien być zaopatrzony w adresówkę (breloczek przy obroży z imieniem psa i naszym numerem telefonu)
• Na spacery powyżej godziny, zwłaszcza w upalne dni, zabieramy wodę.
• Podróżując samochodem, pies powinien być przypięty pasami lub być umieszczony w transporterze lub w bagażniku z kratką.
• Wychodząc z auta pies jest zawsze na smyczy. Po wyjściu, dajemy mu komendę „siad” by czekał aż zamkniemy samochód.
• W nowym miejscu pies pozostaje na smyczy/ lince do momentu aż się uspokoi i będzie w stanie słuchać naszych komend. Jeśli spuścimy go za wcześnie, pies będzie zbyt rozproszony by nas słuchać.
• Wchodząc do restauracji lub baru, zawsze pytajmy się grzecznie, czy możemy wejść z psem. Jeśli właściciel wyrazi zgodę, zadbajmy o to, by pies nie zajmował miejsca w przejściu ani nie przeszkadzał innym gościom.
• W dalszą podróż z psem zabierajmy ze sobą jego książeczkę zdrowia.
• W środkach komunikacji miejskiej, pies musi nosić kaganiec. Pamiętajmy by w kagańcu pies mógł swobodnie oddychać, inaczej przegrzeje się.
• Pamiętaj o torebkach na psie odchody.

Spacery z psem nie muszą być przykrym obowiązkiem ale wspólnym odkrywaniem ciekawych miejsc. Dzięki psu, oprócz zbawiennej dawki ruchu fizycznego, dostajemy też szansę wyrwania się z rutyny codziennych zajęć. W rewanżu zabierzmy go w dalszą podróż, by poczuł się częścią naszej rodziny i nawiązał z nami nową płaszczyznę porozumienia.


Agnieszka Nojszewska
Dobry Pies - Akademia Porozumiewania się ze Zwierzętami
www.dobrypies.pl

Kolejny, wyczerpujący dzień !

           Siemka ! Przepraszam,że tak późno piszę !  Ale calutki dzień jeździłam na rowerze, i teraz strasznie jestem zmęczona ! Nawet nie miałam siły napisać tego postu. Ale pomyślałam sobie ,,No cóż trzeba coś napisać '' Więc piszę ! Zaczyna się dłuugi weekend. Ale dla Kogo długi to dla kogo długi. dla mnie i moich koleżanek to nie będzie długi weekend. A dlaczego ? Bo Jedziemy 2 maja na konkurs :) Ale przejdźmy do innego tematu. Dziś może dodam parę porad o opiekowaniu się psem które kiedyś nie które napisałam a nie które weznę ze strony :) Więc ZAPRASZAM !!!

Kolejny wyczerpujący dzień. (wstęp)

Witajcie ! Dziś mija kolejny dzień na moim blogu. Dzięki wam za 41 wyświetleń !!! :)
  Dziś postaram się dodać coś nowego ! Możecie też liczyć na moje opowiadanko ! :) 
Zapraszam was dalej do oglądania mojego bloga ! :) 
           
                                                                                              Pozdrawiam : Julia

Opowiadanie 1

           Witajcie ! Dodam parę opowiadań  może nie które będę przez zemnie napisane a nie które ze strony   Szarik.pl     <  http://www.szarik.pl/opowiadania-o-psach.php?id=217  >  Więc Życzę  wam miłego oglądania :)

Opowiadanie 1.
                   To nie jest historia mojego psa. To historia suczki znajomej. Suczka ta ma na imię Lucy i jest mieszańcem husky i wilka. Jej tata był wilkiem a mama rasy husky. Pewnego dnia Marii (tak miała na imię suczka husky) uciekła podczas spacer do głębokiego lasu w którym były wilki. Od razu mówię że to nie odbyło się we Wrocławiu tylko w jakimś JAKIMŚ innym mieście. Marii poznała wilka z którym się oszczeniła. Urodziła dwa szczenięta. Psa i suczkę. Pies po tygodniu został znaleziony i trafił do schroniska gdzie dołączył do innych małych szczeniaczków (wiem bo tam byłam). Za to Lucy zawsze trzymała się blisko mamy lub taty. Po jakimś czasie tatę Lucy można powiedzieć porwano. Do dziś nie wiadomo czy żyje czy nie i co z nim zrobiono. Marii została odnaleziona. Najpierw jej pani była bardzo na nią zła ale potem się uspokoiła bo przecież-szczeniaczek! Lucy została wychowana. Teraz ma cztery miesiące. A oto jej zdjęcie... Śliczna co? 

                                                                     Opowiadanie oraz zdjęcie znalazłam na : www.Szarik.pl

Siemka ! :)

        Siemka ! :) Co  tam u was słychać ? :) Przepraszam, ze tak późno (dla co niektórych ) wchodzę :)
Ale Uczę się do sprawdzianu  który mam jutro :|
     Może chcecie abym dodała olejne części o słynnych psach ? Jeśli tak to dajcie komentarz :)                        

Spróbuję jeszcze coś znaleźć coś w internecie, to może dodam :) 

                                               komentarz,wyświetlenie = motywacja, ciekawostki o psach :)

Zagadka !

                                                                       Witajcie !

        Mam dla was zagadkę do rozwiązania :)Jeśli jesteście fanami psów i nie tylko to może bedziecie to wiedzieć.
                                             A zagadka brzmi :
                Którego dnia miesiąca obchodzimy Dzień Psa ? :)

Słynne psy :) cz. 2

  Cywil – owczarek niemiecki, którego przygody zostały zekranizowane w jednym z najsłynniejszych seriali PRLu „Przygody psa Cywila”. Cywil przyszedł na świat w Zakładzie Tresury Psów Milicyjnych. Niestety, jako "nadliczbowy", zgodnie z prawami hodowlanymi dotyczącymi rasowych psów, został przeznaczony na uśpienie. Sierżant MO Walczak postanowił uratować szczeniaka i w tajemnicy przed wszystkim wytresować go na psa milicyjnego. Od tej pory stają się towarzyszami w doli i niedoli. Cywil wykazywał się niezwykłą odwagą i inteligencją. Uczestniczył w pościgach za groźnymi przestępcami, w poszukiwaniach zaginionych dzieci, niejednokrotnie narażając swoje życie. 
                                                                                               Źródło Szarik.pl

Słynne psy :) cz.1

Balto (1922 - 14 marca 1933) - słynny pies zaprzęgowy rasy Siberian Husky. 21 marca 1925 w Nome na Alasce, rodzinnym mieście Balto stwierdzono u kilkorga dzieci błonicę. Wkrótce nastąpiły nowe zachorowania i miastu groziła epidemia. Jedynym ratunkiem dla chorych były szczepionki znajdujące się w szpitalu, w odległym o 1600 km Anchorage. Pociąg mógł dostarczyć lek jedynie do Nenana, odległego od Nome o ok. 1000 km. Z uwagi na złą pogodę niemożliwy był dalszy transport drogą wodną ani powietrzną. Zdecydowano się posłać po szczepionkę psie zaprzęgi. 20 załóg ruszyło w długą drogę, walcząc z wiatrem o prędkości 100 km/godz i mrozem -40 stopni Celcjusza. 1 lutego paczkę z lekiem przekazano w wiosce Bluf Gunnarowi Kassenowi - właścicielowi zaprzęgu, którego liderem był Balto. Gunnar ruszył w drogę, lecz już po paru godzinach dotknęła go ślepota śnieżna. Przez następne 20 godzin ślepy poganiacz mógł polegać tylko na instynkcie Balto, prowadzącym go do domu. Pies bezbłędnie odnalazł drogę w zawiei i zaprzęg przebył ostatnie 85 km. Wyczerpane psy dotarły 2 lutego o godzinie 5.50 do Nome, ratując tym samym życie dzieci. 1000 kilometrowa wyprawa, którą obliczono na 13 dni, zajęła w sumie ich 6. Historia Balto wzbudziła wielkie zainteresowanie mediów. 17 grudnia 1925 odsłonięto na jego cześć pomnik w Central Parku, autorstwa F.G. Rotha. Sława Balto trwała jednak krótko. Wkrótce po odsłonięciu pomnika został sprzedany wraz z resztą swych towarzyszy do Vaudeville museum, gdzie żył w strasznych warunkach przez następne dwa lata, aż do chwili gdy odnalazł go geograf George Kimble. Zbulwersowany stanem psów, nagłośnił całą sprawę i w ciągu 10 dni zebrał pieniądze potrzebne do wykupu zwierząt. Następnie przewiózł je do Cleveland, gdzie Balto stał się główną atrakcją ZOO i gdzie spędził ostatnie 6 lat swego życia. Po śmierci jego ciało zostało zakonserwowane i jest wystawiane do dnia dzisiejszego w Cleveland Museum of Natural History. Na cześć Balto i jego zaprzęgu co roku odbywa się na trasie ich wędrówki wyścig Iditarod.                                                                                                      Źródło : Szarik.pl

Porady - Jakie mogę wybrać imię dla psa ? cz. 1

                                     
                                                                 Cześć !
Dziś chcę co może niektórym podpowiedzieć jakie imię mogę wybrać dla swojego psa i nie tylko :)

A oto te imiona które wpadły mi na myśl :)
           Chłopiec : 

1. Alex
2. Reksio
3. Adolf
4. Łapa
5. Łatek
6. Tofik
7. Kropek
8. Miki
9.Abakus
10. Ares
11.Aki
12. Maskio 
13. Szarik




        Dziewczynka :





1. Zuzia
2.Łata
3.Melodia
4.Fifi
5.Śmieszka
6.Łapka
7.Juka
8.Julia
9.Juna
10 . Sara
11. Maja
12.Pestka
13.Pati
i jeszcze wiele wiele więcej ale  resztę wspomne w innych częściach :)

                                                     Pozdrawiam !!! :)

Witajcie ! :) ♥ ♥ ♥

                   
                                                        Witajcie ! 
 Cześć! To jest właśnie mój blog :) Nazywam się Julia i bardzo lubię psy :)  Bardzo cieszę się, że go założyłam :) Licze na wasza aktywność :)
Będę dodawać rożne ciekawości na temat psów i nie tylko :) Zapraszam was na mojego bloga :)
                                                      

                                                      Trzymajcie sie ! Cześć ! :)
PS: Będę jeszcze dodawać moze czasami jakieś porady lub moje opowiadania :)Pytajcie się mnie śmiało ! w komentarzach ↓ ↓ ↓ :) Z chęcią odpowiem :)